مقایسه چرم طبیعی و چرم مصنوعی
چرم طبیعی چرمی است که مستقیما از پوست حیوانات مختلف به دست میآید. پوست حیوانات پس از کشتار، طی فرآیندهای مختلف شیمیایی و مرحلهی فینیشینگ به چرم طبیعی تبدیل میشود. به طور کلی، این چرم از پوست حیواناتی مانند گاو، بز، گوسفند، شتر و اسب به دست میآید و بر همین اساس نیز، انواع چرم طبیعی متفاوت است. گاهی اوقات نیز چرم با کیفیتی خاص از پوست تمساح استخراج میشود.
مهمترین فرق چرم طبیعی و مصنوعی به ظاهر آن مربوط میشود. چرم طبیعی ظاهری طبیعی دارد و بادوام است. این چرم نرمی و لطافت خاصی دارد اما به راحتی آسیب نمیبیند. چرم طبیعی رطوبت را جذب میکند و هوا نیز میتواند از آن عبور کند. بنابراین، استفاده از آن به سلامت ما آسیبی نمیرساند.
برای اینکه چرم طبیعی را بشناسید، باید به رنگ آن توجه کنید. رنگ طبیعی این چرم آن را از چرم مصنوعی متمایز میسازد. دومین تفاوت چرم طبیعی و مصنوعی به میزان کشش آنها مربوط میشود. چرم طبیعی کشسانی بالایی دارد که از ترک خوردن و پوسته شدن آن جلوگیری میکند.
یکی دیگر از ویژگیهای چرم طبیعی ظرفیت جذب رطوبت آن است. اگر قطرهای آب پشت آن بریزد، پس از مدتی آن را جذب میکند اما چرم مصنوعی اینطور نیست.
چرم مصنوعی به چرم طبیعی شباهت دارد اما از پارچههای بافته نشده و پلاستیک ساخته شده است. این چرم پایهای از پارچه بافته نشده دارد که در فرآیند آمادهسازی، پوشش پلاستیکی روی آن قرار میگیرد. سپس، آن را رنگآمیزی میکنند. در نهایت، در صورت لزوم به آن پوشش نقش برجسته اضافه میشود.
چرم مصنوعی انواع مختلفی دارد که به طور کلی، در دو دسته جای میگیرند. این چرم یا رویهی پلی اورتان (PU) دارد، یا رویهی آن از جنس پلی وینیل کلرید (PVC) است. چرم با رویهی پلی اورتان نسبت به نوع دوم موارد مصرف بیشتری دارد.
چرم مصنوعی نهتنها به علت مقرونبهصرفه بودن بیشتر استفاده میشود، بلکه پرکاربرد بودن آن دلایل دیگری نیز دارد. برای استفادهی بیشتر از چرم طبیعی باید حیوانات بیشتری کشته شوند. این مسئله در نهایت تعادل محیط زیست را بر هم میزند. علاوهبراین، صنایع چرم طبیعی با محیط زیست سازگار نیستند. پردازش چرم طبیعی به مواد شیمیایی و آب فراوانی نیاز دارد که برای محیط زیست خوب نیست. در نتیجه، بیشتر افراد چرم مصنوعی را به دلیل سازگاری با محیط زیست و مقرونبهصرفه بودن ترجیح میدهند.